با وضوح و دقّت و احساس مسئوليت ، و آگاهى تمام به آن پاسخ داده و مىدهد . ( 1 ) 5 - گفته‌اى هست كه بارها شنيده و يا خوانده‌ايم . اين گفته مىرساند كه نبايد از طرح مسائل براى مردم بترسيم . قرآن انديشه شكاكان را دربارهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله براى ما نقل كرده است . اگر قرآن مواضع خصمانه آنان را بيان نمىكرد ، چگونه مىدانستيم كه آنان مىگفتند : پيغمبر ، ديوانه ، جادوگر و دروغگو است ؟ ! مىگوييم : اوّلا : اينكه مىگفتند : پيغمبر ديوانه ، جادوگر و دروغگو است ، انديشه شكاكان نيست بلكه صرف ناسزاها و اهانتهايى است كه در چارچوب جنگ تبليغاتى بر ضد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بر زبان آورده‌اند . آنان خود بيش از ديگران به دروغ بودن و بطلان اين گفته‌ها آگاه هستند . ثانيا : برانگيختن سؤالات و القاى تشكيكات و ناسزاها و سرازير كردن اتهامات به سوى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و هر كس ديگر ، فكر و انديشه به شمار نمىرود تا چه رسد به نوآورى و يا احياى فكر . ثالثا : هنگامى كه قرآن از گفته‌هاى اينان سخن مىگويد ، در سياق رد و زشت شمردن آن ، سخن مىگويد : بنابراين نه به صرف طرح آن بسنده نموده و نه آن را بلا تكليف رها كرده تا در نفوس مردمى كه آن اندازه علم و معرفت ندارند كه آن را به دقت و با آگاهى و ژرف‌انديشى به محاكمه كشند ، غليان يابد و حاكم شود . ( 2 ) 6 - برخى مىگويند : دانشمندان مسئولند كه هرگاه بدعتها در داخل و خارج جامعه اسلامى آشكار شود ، با آن مبارزه كنند و علم خويش را آشكار نمايند و گرنه چنان كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « لعنت خداوند بر او باد » . خداوند متعال فرموده : إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الْهُدى مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتابِ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ